"Kişinin hələ də yoxdu xəbəri..." - Rəbiqə

Arqument.Az "Kulis"ə istinadən şairə Rəbiqə Nazimqızının yeni şeirlərini təqdim edir:

Zümrüd quşuna

Ətcə balalarını yerindən,

əjdahanı yemindən etmişdim, Zümrüd quşu.

Yuvanı tapmamışdım -

ovcumda saxlamışdım balalarını...

Körpə bədənlərindəki xəfif qızartı -

sığal yeri keçəcək,

Ana qucağında ağrıdan yox, sevgidən ağlayırlar,

səsləri kiriyəcək...

İstəsən, bir də dolaşmaram yaşıl ağacların altında,

əjdahanı görəndə yüz ağaclığından keçərəm,

köçərəm quşların olmadığı yerlərə -

yəni kor ola bilərəm göy üzünə.

İstəmə... 

Sən yenə qanadın üstündə qaranlıqdan çıxdığımı xatırla,

işığa dönmüşdün tükdən asılı günlərimdə,

"qu" deyəndə "qurban olum",

"qa" deyəndə "qadan alım" söyləmişdim... 

İndi alovlu ahlarını tökmə üstümə, Zümrüd quşu,

qəzəbli lələklərini lənət tək yağdırma başıma,

şimşək gözlərində sevməyə nəsə saxla...

Nə-sə. 

Feminist şeir 

Bir Tanrı tanıyır, bir də iblis – ilan

qadın ürəyinin gücünü.

Adəmə dərmişdi almanı Həvva -

qurban eləmişdi özünü.

Kişinin hələ də yoxdu xəbəri,

başı elə o vaxtdan bəri

ayaqlarına qarışıb

çılpaq gördüyü qadının...

Kafedə 

Əqrəblər on biri dişləyir,

Qanına işləyir saatın zəhər.

O ki var içibdir sərxoş fincanım,

Limon parçaları çayda çimiblər. 

Gecədir, yorğunam, səhv tutma,

Cümləmdə pozuldu uzlaşma -

Cəmdə görünsə də cansız xəbəri,

Qarson, sən yenə qarışma...

Gilasın gözləri üzümdə qalıb,

Bu gün gec bağlasan kafeni...

Bilirəm, ikimiz qalmışıq, gecədi,

Soyuyur, sən də iç qəhvəni...

Beş üstə bir artıq əskinas,

Ümiddir, bu da pul, al gedim...

Demişdim, nə olsun, yalan demişdim,

Bu gün heç kəsi gözləmirdim...

Nəm şeir

Tısbağa yerişli günün

üstünü xaçla örtürəm hər gecə

təqvim vərəqində...

Qələm neyləsin... 

Adını ah kimi çəkirəm köksümə

gündə neçə dəfə...

Qulaqların nə bilsin...

Selsi necə ölçsün

Pəncərənin altında nə qədər üşüyürəm....

Qapının arasından keçirəm

İşıq sürəti necə çatsın... 

Və divarların necə qurusun

dodaqlarımın, gözlərimin əlindən

Hər yer nəm..

Hər yer sən... 

M.G. üçün ilk şeir

Qüssədən sarılıq tutmuş divarlara,

Gözləri yol çəkən tənha tavana,

xanalı örtüyə həbs olunan

biradamlıq divana

yola salmaq səni... 

Sonra da gözləmək

balaca otaqdan

mənə uzanan

qollarının mötərizələrini. 

Tiflisdə yazılanlar

1.

Tozumu necə silirdisə kirpiklərin

gözlərin bilmirdi

Təbəssümün necə gəzirdisə üzümdə,

dodaqların xəbərsizdi...

Təkcə barmaqların ağıllı-ağıllı

möhkəm yapışmışdı

bir-birinə

masanın üstündə...

2.

Kilsələrin şiş ucları yara bilmirdi göy üzünü -

yenə eyni tavanın altındaydıq.

Bir hecaya sığmışdı nəfəsimiz eşq dəyəndə.

Eyni sait birləşdirirdi adımızı

ikinci hecada

Və cırcıramalar dünyanın hər yerində

bizim bildiyimiz mahnını oxuyurdu...

3.

Tanrı yorğan kimi çəkəcək qaranlığı üstümüzə

Küləklər boynunu vuracaq yarpaqların bayırda

yağışlar pəncərələrin qübarını siləcək

içəridə

sən məni sevəcəksən

və…

kimin kimə nazla gülümsəməsinin 

anlamı qalmayacaq... 

***

tikanlar,

üzünü gizləyən tikanlar

nişan verir sərhədi...

yoxsa ki

məni nə saxlaya bilərdi...

kulis.az